ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
| 1. | Ἡ μαύρη χιλιετία τοῦ Παπισμοῦ | 7 |
| 2. | Μόνη ἐλπίδα ἡ Ὀρθοδοξία | 10 |
| 3. | Ἡ ψευτοένωση καὶ ἡ ψευτοειρήνη ὅπλο τῶν Νέων Σταυροφόρων |
12 |
| 4. | Ὀρθόδοξη καὶ ἐκκοσμικευμένη Ἑλλάδα | 13 |
| 5. | Ἀδικαιολόγητες οἱ θριαμβολογίες. Ἀποκρύψαμε τίς αἱρέσεις καὶ ἑκκλησιοποιήσαμε τὸν Παπισμό. |
16 |
| 6. | Μὲ τὸ θεολογικὸ διάλογο τίποτε δὲν ἄλλαξε. Τὸ Filioque παραμένει στὸ σύμβολο τῆς πίστεως τῶν Λατίνων |
22 |
| 7. | Συγγνώμη ὑποκριτικὴ καὶ νοθευμένη | 25 |
| 8. | Ἐκκλησιαστικὴ νομιμοποίηση τοῦ Παπισμοῦ ἐπέτυχε ἡ προσφώνηση τοῦ πάπα |
27 |
| 9. | Ἡ προσφώνηση τοῦ Αρχιεπικόπου | 32 |
| 10. | Ἡ Κοινὴ Δήλωση πάπα καί ἀρχιεπισκόπου | 42 |
| 11. | Τὸ στεφάνωμα τοῦ πάπα, οἱ ἀσπασμοί, τὰ χειροφιλήματα, τὰ χειροκροτήματα καὶ ἡ συμπροσευχή. |
47 |
| 12. | Οἱ ἀντιδράσεις ἐμείωσαν τὸ κακό. Ἡ Ρωμιοσύνη ἀντιστέκεται |
54 |
|
Γιὰ παραγγελίες ἀπευθύνεστε στὶς |